شورای امنيت آخر دنیا نیست ولی ...:

بر اساس شناخت عميقی که از روند مديريت آب دوغ خياری کشور در مقابله با بحران های سياسی داريم براحتی ميتوان پيش بينی کرد که قطعا تا چند ماه يا کمتر از يکسال آينده کار پرونده هسته ای به تحريم های گسترده عليه ايران منجر خواهد شد. لذا ما از هم اکنون خودمون را بايد آماده چنين چيزهايی کنيم:

- مکيدن سماق جهت رفع گرسنگی در سه وعده صبح و ظهر و شب

- روشن کردن آتش با سنگ چخماق در مواقع لزوم

- شکار حيوانات در جنگلها و کوهها بوسيله تيرو کمان و کندن قِلفتی پوست آنها جهت درست کردن لباس

- بالا رفتن از درخت و درست کردن پناهگاه در بالای درخت بخاطر ترس از حمله خرسها

- ماهی گيری بوسيله نيزه و خوردن قورباغه های مردابها بصورت خام

- پناه بردن به غارها و کشيدن نقاشی برروی ديوارهای آنجا. ضمنا وبلاگ نويسان محترم مطالبشون را روی همان ديوار غار بنويسند ولی توی اون تاريکی به همديگر لينک نديد. کار درستی نيست.

- شخم زدن زمينهای زراعی با يک تيکه چوب. آرد کردن گندم بوسيله آسيابهای خرکی.(يعنی يه خر دور يه جا حرکت ميکنه و دوتا سنگ گرد را بچرخش درمياورد)

- رفتن مسافرت با اسب و قاطر آنهم بصورت کاروان بخاطر ترس از راهزنان. مثلا از شمیران تا نازی آباد يه هفته با قاطر تو راه خواهيم بود.

- و از همه مهمتر ديدن فيلمهای تارزان و تقليد صدای او.


خلاصه شورای امنيت آخر دنيا نيست ولی اول بازگشت به زندگی عصر حجری و دوران پارینه سنگی است.
0 Responses

ارسال یک نظر