شلوارک

همه بدبختی ما زیر سر ناآگاهی از فواید شلوارک است. تا زمانی که اهمیت شلوارک توی جامعه ما مشخص نشود ما هیچوقت روی پیشرفت و توسعه را نخواهیم دید. تا زمانی که توی کشور ما کسی از ترس نیروی انتظامی و همچنین از ترس نگاههای مردم جرات نکند شلوارک بپوشد و به خیابان بیاید وضع همین است و ممکن است هرروز هم وضعمان خرابتر هم بشود.
توی کشور ما شلوارک یک لباس مستهجن بشمار میرود درصورتی که اگر کسی به تاریخ برگردد و دوران طلایی ایران را در اعصار و دورانهای گذشته بخوبی مطالعه کند میبیند ایرانیان اولین قومی بودند که شورت مامان دوز را اختراع کردند و متاسفانه جهانگردان خارجی در قرن هفدهم آنرا به اروپا بردند و از روی آن کپی کردند. از زمانی که خارجی ها شلوارک پوشیدند پیشرفت کردند و از ما جلو زدند. از زمانی هم که ما شورت مامان دوز را زمین گذاشتیم اوضاع مان خراب شد و عقب مانده شدیم.

آقا جان! رمز پیشرفت اروپا رواج شلوارک بود. شما یک کشور پیشرفته را سراغ دارید که مردم آن خجالت بکشند شلوارک بپوشند؟ نه حضرت عباسی سراغ دارید؟ اصلا بروید زندگینامه مخترعین بزرگ را بخوانید و عکس روی جلد کتابشان را نگاه کنید میبینید همه این افراد بزرگ بالاخره برای یکبار هم شده شلوارک پوشیده اند. مثلا همین آقای ادیسون خودمان که مخترع چراغ قوه بود را درنظر بگیرید. آیا ایشان شلوارک می پوشیده یا زیر شلوار؟ نمونه ها فراوانند. یا مثلا همان کریستف کلمب که کاشف کاخ سفید بود را در نظر بگیرید. ایشان توی کشتی و در سفرهای دریایی اش شلوارک می پوشیده یا عبا و عمامه؟

حالا ممکن است بعضی از عناصر کوته فکر بپرسند: خب. پوشیدن شلوارک چه ربطی به اختراعات و توسعه و رشد تکنولوژی دارد؟
اولا این افراد نمی خواهند ملت ما حقایق شلوارک را بفهمند و بخاطر همین است که این سوال توی ذهنشان خطور میکند. ثانیا شما مگر فیزیولوژی بدن انسان را نخوانده اید؟ توی مغر انسان یک غده هست بنام غده هیپوتالاموس که خیلی مهم است. این غده با یک رگ کلفت وصل شده یکراست به زیر شکم انسان که هرگونه تغییرات و تحولات در آن پایین را به بالا گزارش میدهد. خاصیت شلوارک این است که در تابستان که هوا گرم است با عبور جریان هوای آزاد در قسمت تحتانی باعث خنک شدن آنجا و در نتیجه غده هیپوتالاموس میشود و مثل رادیوتاتور موتور مغز را خنک میکند و در نتیجه باعث میشود شخص شلوارک پوش کله اش خوب کار کند و هی چیزهای مختلف اختراع کند و جاهای مختلف را کشف کند.

من خودم این را عملا تجربه کرده ام و همینطوری فله ای حرف نمی زنم. من یه شلوار کهنه ای داشتم که جلوی زانوهایش پاره و سوراخ شده بود. اول میخواستم آنرا دور بیاندازم ولی ناگهان یک فکری به ذهنم رسید. قسمت پایین آنرا پاره کردم و ناگهان در کمال تعجب و ناباوری تبدیل شد به یک شلوارک. خدا را شکر کردم و آنرا پوشیدم. از آن زمان احساس میکنم خیلی چیزها سرم میشه که قبلا به فکرم هم نمیرسید. مخصوصا چند تا سوراخ هم برای هواخوری بیشتر و تهویه مطبوع در جلو عقبش ایجاد کردم.

البته شلوارک پوشیدن فوت و فن خاص خودش را دارد و همینطوری الکی هم نیست. مثلا شما دقت کرده اید بعضی از خانم های محترم که شلوارک تنگ و کوتاه می پوشند آیا تا بحال از خود سوال کرده اید این افراد چگونه خودشان را توی اون یه تیکه پارچه فرو کرده اند؟! بعضی ها میگن همانطور که کفش تنگ را با وسیله ای بنام پاشنه کش بپا میکنند حتما این شلوارکها را هم با وسیله ای مثل پاشنه کش یا بیل یا چیزی شبیه آن پوشیده اند. بعضی ها هم میگن نخیر! از زمانی که طرف لاغر بوده آنرا پوشیده و هی خورده تا چاق شده و حالا شما میبینیدشلوارک به بدنش چسبیده.

خلاصه کنم و درد سرتون ندهم. رمز موفقیت کشورهای خارجی فقط یک چیز است و آن پوشیدن شلوارک است. علت مشکلات ما هم همانا ناآگاهی از تکنولوژی شلوارک است. به امید روزی که هر ایرانی یک شلوارک داشته باشد.
0 Responses

ارسال یک نظر