چندی پیش یکی از دوستان قدیمیام برای یک مسافرت یکی دوهفتهای به اینجا آمده بود. بعد از سالها دوری دیداری تازه کردیم و ساعتها باهم نشستیم و گپ زدیم مخصوصا درمورد جریانات اخیر. او هم مثل ما آتشش تند بود از دست این همه ظلم و ستم خامنهای و مزدوران نظامیاش. میگفت چگونه زن و بچه مردم را کتک میزدند و چه تعداد آدمهای بیگناه را بازداشت و شکنجه کردند. اما در مورد خودش چنین گفت:
خوشبختانه من خیلی با هوشیاری عمل کردم و مشکلی برایم پیش نیامد درصورتیکه برای اکثر دوستان و آشنایان دردسرهایی درست شد.
پرسیدم: توی تظاهراتها هم شرکت میکردی؟
گفت: نه. اتفاقا حواسم بود آنروزهایی که قرار بود برنامهای باشد٬ اصلا بیرون نمیآمدم و آفتابی نمیشدم ولی خبرها را دنبال میکردم!
راستش حالم بهم خورد از همصحبتی با چنین موجود به خیال خودش زرنگی!
بنظر من هیچ عیبی ندارد آدم شهامت رفتن به تظاهرات را نداشته باشد ولی نباید این کار را به حساب هوشمندی و حسابگری و زرنگی بگذارد.
یعنی همه کسانیکه خودشان را برای آزادی و رهایی ایران بخطر میاندازند٬ هوشیار نیستند؟ اگر قرار بود همه مثل تو هوشمند باشند آنوقت وای به حال این مملکت!
البته این موضوع جدیدی نیست. توی انقلاب سال پنجاه و هفت هم همینطور بود. یک عده از جان مایه گذاشتند و یک عده «آسه بیا واسه برو گربه به شاخت نزنه» شعارشان بود. البته بعد از انقلاب کلی هم انقلابی شدند و به مال و مناصبی هم رسیدند.
یادم میآید چند سال پیش یعنی همان دورانی که در ایران بودم٬ روز رایگیری مجلس خبرگان بود که همین دوستم را در خیابان دیدم. شناسنامهاش توی دستش بود و میخواست برود رای بدهد. از او پرسیدم: چرا توی این انتخابات مسخره میخواهی شرکت کنی. اینها همه شامورتی بازی است و برای تقویت پایههای این نظامه. من که صد سال سیاه حاضر نیستم توی اینجور رایگیریهای الکی شرکت کنم.
همان موقع او گفت: من از یک جای موثقی اطلاع دارم که در آینده نزدیک همه شناسنامهها را چک میکنند!!
امان از دست این ملت زیادی زرنگ!!
ارسال شده توسط
